Peter Beerten – Bibliografie – Hoe ver moet je teruggaan?

Als jonge gegradueerde in de toegepaste communicatie werd ik al geboeid door bedrijven die in een traditionele werkomgeving gedurfde veranderingen doorvoerden. Vandaar dat het New European Product1,  waarmee British Airways het traditionele klasse systeem in 1981 doorbrak peterbeertenmij een ideaal onderwerp voor mijn scriptie leek.

In de 80-er jaren werd mij vervolgens als jonge trainee door mijn Japanse manager bijgebracht hoe je met het kwaliteitsdenken medewerkers in zowel productie als dienstenomgeving tot hogere prestaties kan brengen.

Dat bracht me in de 90-er jaren dank zij de Association for Quality and Participation – Ohio in contact met het gedachtengoed van Dr. E. Deming-MIT2.

Ik bouwde toen als zelfstandig procesdeskundige mee aan kwaliteitssystemen die bedrijven als Heineken, Master Foods,  deSter,… in staat stelde om hun productie en dienstenprocessen d.m.v. een procesverbeteringsmodel ‘lean’ in te richten.

Ik kreeg al snel door dat de resultaten op vlak van efficiëntie vooral afhankelijk waren van de medewerking van DE kenniswerkers3.

Begin jaren 2000 merkte ik als senior trainer en projectmanager (EPI-Alexander Proodfoot), van verandertrajecten binnen Waternet, TBI , Connexion en E-on, dat ik het management aan hun beloofde ‘lean’ inzichten en besparingen kon helpen , maar dat ik meer moeite had om de kenniswerkers in de gewenste ‘lead’ en ‘drive’ te krijgen.

Als interim manager zocht en kreeg  ik in de daarop volgende tien jaar meer speel- en beslissingsruimte om de kenniswerkers van Heineken Malt, Mondriaan Educatie, Lindegas en Nedtrain meer betrokken te krijgen in de uitwerking en installatie van de proces- en structurele veranderingen. Deze aanpak  zorgde er voor dat veranderingen meer gedragen werden door management en kenniswerkers en zelfs voortgang kregen na mijn vertrek.

Drie jaar geleden zag ik de eerste tekenen van vergrijzing toeslaan en kennis verdampen waardoor jonge kenniswerkers en management in voortgangsproblemen terecht kwamen. In het teken van mijn Executive Masters startte ik onder begeleiding van Prof Leo Witvliet – Nyenrode en i.s.m. bedrijven waaronder Shell, LindeGas, FEI en studenten  uit TU-Delft, TU-Eindhoven en Hoge School Utrecht onderzoek naar hoe met een betere samenwerkingsvorm voor oude (x)en nieuwe generatie (Y/Z) kenniswerkers de vergrijzing en het daaruit vloeiende kennisverlies kan tegengaan. Hieruit onstond het concept van kennisflexibilisering4 dmv kennisnetwerkteams in de reguliere bedrijfsorganisatie.

Dit gaf me nog eens aan dat je in dit soort van vraagstukken niet om de kenniswerker heen kan, zeker als je voor een lange termijn oplossing gaat.

 

 

 

 

 

1Afstudeerscriptie Peter Beerten -1981 New European Product van British Airways in het licht van de Europese luchtvaartproblematiek

 

2Dr. Edward Deming  ontwikkelde het procesdenken (PDCA) waarmee de Japanse industrie na WOII terug werd opgebouwd en geducht speler in de wereldeconomie werd.

 

3Kenniswerker (=KW) definiëren we als de vrouwelijke, mannelijke medewerker op álle niveaus, die over kennis (incl. vaardigheden en gedragsaspecten) beschikt die voor een belangrijke toegevoegde waarde zorgt naar het product of dienst van de organisatie.

 

3Kennisflexibilisering is een concept ontwikkeld met copyright binnen de organisatie BeMa

Kijk voor meer informatie op www.explicitsolutions.nl.